و پيش از نزول عذاب توبه نمودند و ايمان آوردند . « ديگر » اينكه اين عذاب « عذاب استيصال » نبوده ، و از قبيل گوشمالىهايى بوده كه قبل از نزول عذاب بنيانكن به اقوام مختلف مىداده تا قبل از فوت فرصت بيدار شوند و راه تقوا پيش گيرند ، مانند مجازاتهاى مختلف قوم فرعون قبل از غرقاب . 5 - « قرعه » و مشروعيت آن در اسلام در روايات مربوط به قرعه و مشروعيت آن مىخوانيم كه امام صادق ع فرمود : اى قضية اعدل من القرعة اذا فوض الامر الى اللَّه عز و جل ، يقول : فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ : « كدام داورى از قرعه عادلانه تر است ( هنگامى كه كارها به بنبست رسد ) و موضوع به خدا واگذار شود ، مگر خداوند ( در قرآن مجيد در باره يونس ) نمىگويد : فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ : « يونس با سرنشينان كشتى قرعه افكند ، و قرعه به نام او درآمد و محكوم شد » ! ( 1 ) . اشاره به اينكه قرعه به هنگامى كه كار مشكل شود و راه حل ديگرى نباشد و كار را به خدا واگذار كنند به راستى راه گشا است ، چنان كه در داستان يونس درست منطبق بر واقعيت شد . اين معنى در حديث ديگرى با صراحت بيشتر از پيغمبر گرامى اسلام ص نقل شده كه فرمود : ليس من قوم تنازعوا ( تقارعوا ) ثم فوضوا امرهم الى اللَّه الا خرج سهم المحق : « هيچ قومى اقدام به قرعه ( به هنگام بنبست كامل ) نكردند در حالى كه كار خود را به خدا واگذار كرده باشند مگر اينكه قرعه به واقعيت

--> ( 1 ) تفسير « برهان » جلد 4 صفحه 37 ( حديث 6 ) .